torang5

تا به حال برای شما هم اتفاق افتاده است که در میانه یک کار بزرگ یک آزمون مهم یا یک مشکل خانوادگی ناگهان احساس کنید دیگر بنیه‌ای برای ادامه دادن ندارید؟

لحظه‌ای که رمق روحی و جسمیتان رو به پایان است و حس می‌کنید به آخر خط رسیده اید.

در این لحظه‌ی واماندگی برای بازیابی نیروی خود به کدام تکیه‌گاه امن و پشتوانه مطمئن پناه می‌برید؟

قرآن برای این وضعیت یک راهکار نجات بخش معرفی می‌کند که هم نیروی محرکه درونی انسان را تقویت می‌کند و هم او را به سرچشمه بیکران قدرت متصل می‌سازد.

«وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» « از صبر و نماز یاری بجویید.» (بقره، آیه 45)

پس مسیر بندگی و رشد مثل یک سفر طولانی است پر از سختی‌ها، تردیدها و لحظات دشوار

خداوند دو ابزار قدرتمند در اختیار ما گذاشته صبر و نماز

صبر: نیروی درونی برای ایستادگی در برابر مشکلات است و

نماز: ارتباط مستقیم با سرچشمه قدرت و آرامش .کسی که این دو را تمرین کند مثل کوهنوردی است که هم کفش محکم دارد و هم نقشه راه

🌙 لیلة‌الرغائب؛ شب بخشش

🔰 از پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله روایت شده است که فرمودند:
از اولین شب جمعه در ماه رجب غافل نشوید؛ زیرا شبی است که فرشتگان آن را لیلة‌الرغائب می‌نامند. هنگامی که یک‌سوم از شب می‌گذرد، هیچ فرشته‌ای در آسمان‌ها و زمین باقی نمی‌ماند مگر آنکه در کعبه و اطراف آن گرد می‌آیند. آن‌گاه خداوند به آنان می‌فرماید: ای فرشتگانم، هر چه می‌خواهید از من بخواهید. فرشتگان عرض می‌کنند: حاجت ما این است که از روزه‌داران ماه رجب درگذری. خداوند می‌فرماید: این کار را انجام دادم.

💠 لیلة‌الرغائب، شبی برای امید، توبه و بازگشت است؛ شبی که حتی فرشتگان نیز برای آمرزش بندگان دست به دعا برمی‌دارند. چه زیباست که با قلبی خالص، روزه، دعا و توسل، از این فرصت ناب الهی غافل نشویم.

📖 منبع: الإقبال بالأعمال الحسنة، ج ۳، ص ۱۸۵

همراه برطرف کردن موانع باید اقتضائات رو ایجاد کرد تا نتیجه فراهم بشه .

- قدم اول تعیین اهداف .

- قدم دوم برنامه‌ریزی مناسب .

- تا نتیجه و موفقیت حاصل بشه .

خب بریم برای شروع :

خیلی‌ها اهداف بزرگ مینویسند .
مثلاً : می‌خوام فلان شغل رو پیدا کنم، می‌خوام فلان درآمد رو داشته باشم ، یا می‌خوام کل سبک زندگیم رو تغییر بدم .

اینا عالیه، چون رؤیا و مقصد رو نشون میده . ولی برای بازه‌ی برنامه ریزی های شش ماهه یا یکساله ، این هدف‌ ها بیشتر شبیه آرزو هستن ،
نه چیزی که بشه روش کار کرد .

پس این سؤال مهم پیش میاد :

چطور می‌تونیم یه رؤیای بزرگ رو تبدیل کنیم به یک #هدف تخصصی مثلا ۶ ماهه که بهش برسیم ؟

مرحله اول :

تفکیک « رؤیا » از « هدف عملیاتی »

رؤیا : مقصد نهاییه مثل این که بگی می‌خوام پزشک بشم .

اما هدف ۶ ماهه : اینجوریه که چیزی که در همین بازه می‌تونی اندازه‌گیری کنی و مطمئن باشی به انجام رسوندنش تحت کنترل خودته .

مثلاً : پاس کردن دو درس پایه ، یا مطالعه‌ی روزی یک ساعت قرآن .

مرحله دوم :

[ سه معیار کلیدی برای هدف ۶ ماهه ]

۱. قابلیت‌اندازه‌گیری : آخر ۶ ماه باید بتونی با یک «بله» یا «نه» بگی انجامش دادی یا نه .

۲. وابستگی‌به‌خودت : اگه هدفت وابسته به تصمیم دیگران یا بر اساس چارچوب های دیگران یا شرایط غیرقابل کنترل باشه ، درست تعریف نشده و رسیدن بهش تا حدی محاله .

۳. ارتباط‌بامسیربلندمدت : هدف ۶ ماهه باید یک پله‌ی مشخص باشه برای رسیدن به رؤیای اصلی ، نه یه کار پراکنده .

( پس باید هدف بزرگ رو خرد کنی به هدف های کوچیک برای هر یک ماه )

مرحله سوم :

[ شکستن هدف به خروجی مشخص ]

بذار یه مثال بزنم :
یکی از رؤیاها مثلا نویسنده‌ی معروف شدن باشه .
برای ۶ ماه آینده ، هدف تخصصی تو می‌تونه اینجوری باشه :

- نوشتن حداقل دو داستان کوتاه .

- ارسال حداقل یک داستان به یک مجله یا مسابقه .

- اینجا دقیقاً معلومه آخر شش ماه چه خروجی باید روی میز باشه و تو شاهدش باشی .

مرحله چهارم :

[ برنامه‌ریزی هفتگی ]

هدف ۶ ماهه بدون تقسیم‌بندی ، معمولاً نصفه می‌مونه .

پس :

- هر ماه یه خروجی کوچک مشخص کن ( مثلاً نوشتن یک پیش‌نویس در ماه اول ) .

- هر هفته کارهای قابل انجام تعریف کن ( مثلاً نوشتن ۵۰۰ کلمه در سه روز هفته ) .

این شکستن باعث میشه هدف از یه چیز مبهم به یه کار اجرایی تبدیل بشه .

مرحله پنجم :

[ مرور و اصلاح ]

هر ماه یک بار بشین و ببین :

چی انجام دادی؟

کجا عقب موندی؟

لازمه چیزی رو اصلاح کنی؟

- هدف ۶ ماهه باید انعطاف‌پذیر باشه ، نه یه قرارداد غیرقابل تغییر .

- پس برای هدف‌گذاری شش ماهه این مسیر رو برو :

1 . رؤیای بلند مدت رو مشخص کن .

2 . اون رو تبدیل کن به یه خروجی عملیاتی قابل اندازه‌گیری در شش ماه .

3 . مطمئن شو هدف فقط به خودت وابسته‌ ست .

4 . تقسیمش کن به کارهای ماهانه و هفتگی .

5 . هر ماه مرور کن و اصلاحش کن .

با این روش ، بعد از شش ماه یه چیزی داری که واقعاً ملموس ، نه فقط یه جمله‌ی قشنگ روی کاغذ 

روز زن و روز مادر مبارک

زن بودن و مادر بودن وزن سنگینی‌ست که بر دوش روح گذاشته می‌شود و نحوه‌ای از حضور و شیوه‌ای از بودن در عالم است که جهان را گرم می‌کند.
در منظومه اسلامی، زن و مادری شأن و جایگاه است، نه صرفا جنسیت. این نگاه، زن را مدیر خانه و محور گرمای عاطفی و معنوی خانواده می‌داند؛ نه کارگری بی‌مزد. همین هندسه ارزشی، خطوط تمایز با روایت‌هایی که به نام آزادی، زن را به مصرف یا تشابه‌سازی با نقش مرد فرو می‌کاهند، روشن می‌کند.

پیوند دادن رنج‌های روزمره با رسالت الهی تنها از عهده‌ی زن مسلمان برمی‌آید و با این نگاه، هر زحمت به عبادت بدل می‌شود.
مادر نه یک فرد، بلکه نهاد تربیتِ هویت است.
زن، محور کانون خانواده است و این محوریت، از جنسِ تربیت، عدالت و مدیریتِ امنیت عاطفی است.

وی همسر امیرالمؤمنین علیه السلام است که پس از شهادت حضرت فاطمه علیها السلام به معرفی #عقیل به همسری علی علیه السلام درآمد. نامش فاطمه «فاطمه بنت خرام » از قبیله «بنی کلاب » و خواهر «لبید» شاعر بود. زنی با شرافت، از خانواده ای دلاور بود.

او نسبت به فرزندان حضرت زهرا علیها السلام بسیار مهربان بود. ثمره ازدواج او با علی علیه السلام چهار فرزند پسر به نام های عباس، جعفر، عبدالله و عثمان بود که هر چهار فرزندش روز عاشورا در رکاب سیدالشهداء علیه السلام به شهادت رسیدند.

«ام البنین » پس از شهادت فرزندانش همه روزه به #بقیع می رفت و بچه های عباس را نیز به همراه می برد و به یاد فرزندان شهیدش مرثیه و نوحه می خواند. زنان مدینه نیز با ندبه و نوحه سوزناک او جمع می شدند و می گریستند. اشعاری هم درباره عباس سروده بود. وقتی زنان مدینه به وی تسلیت می گفتند، می گفت: دیگر مرا «ام البنین » خطاب نکنید. چرا که امروز دیگر آن فرزندانم نیستند و شهید شده اند.

«لاتدعونی ویک ام البنین

تذکرینی بلیوث العرین

کانت بنون لی ادعی بهم

والیوم اصبحت ولا من بنین;

مرا دیگر ام البنین نخوانید. مرا به یاد شیران شکست ناپذیر می اندازید.

من فرزندانی داشتم که به اعتبار آنان صدا می شدم اما امروز از پسرانم خبری نیست.»

ببین باید چه دریایی از ایمان و یقین باشی،
که همراه امیری، چون امیرالمومنین باشی

ببین باید چقدر احساس باشد در دل شیرت،
که در بین زنان، تنها تو عباس آفرین باشی

شجاعت را، شرافت را، بلاغت را، ولایت را
خدا، یک جا به تو بخشید، تا امّ البنین باشی

همه عالم، پسر دارند، تو قرص قمر داری
مگر بی نور میشد، مادر زیباترین باشی؟

مگر بی نور می شد، در دل خورشید بنشینی؟
تمام عمر با عباس و زینب همنشین باشی

گرفتی دستِ ماهی را که از ما دست می گیرد
رسیدی، باغبانِ غیرتٌ للعالمین باشی

رسیدند و فقط پرسیدی از زینب: حسینم کو؟
تویی اُمّ الادب؛ آری! تو باید اینچنین باشی

پسرهای تو را کشتند، اما اِرباً اِرباً ، نه!
نبودی شاهد تکرار اکبر، بر زمین باشی

هوای پر کشیدن سوی حق داری و حق داری
پس از کرببلا سخت است که ام البنین باشی

شاعر: #قاسم_صرافان